Paardenbloem - Common dandelion - Taraxacum officinale

Liefde






Eindeloze tijd van liefde
de blaasbloem is ontplooit
zacht en open
bestrooit ze haar stuiver
op een plaats waar ze
verder zal groeien.





Lieve groetjes Anna ❦



Linked with: OUR WORLD TUESDAY

Krakeend - Gadwall - Anas strepera

De Krakeend in onze polder






Het vrouwtje van de krakeend lijkt sterk op het vrouwtje van de wilde eend, maar heeft een oranje rand
langs de donkere snavel. Het mannetje heeft in het zomerkleed een zeer fijne donkere tekening op een
verder grijsbruine ondergrond. De krakeend foerageert voornamelijk zwemmend, met kop onder water,
en eet hoofdzakelijk wortels, bladeren, wortelstokken, knoppen en zaden.





De krakeend broedt in verschillende moerasgebieden in Europa, waaronder in Nederland. De vogels
overwinteren in West-Europa, zodat het aantal krakeenden in Nederland in de winter groter is dan in
de zomer. Doordat ook veel krakeenden Nederland alleen als doortrekker passeren, is er een piek in
het aantal krakeenden tijdens de trek. Het aantal broedparen in Nederland is ongeveer 7.000.






Bron: Noordzee natura
Foto's: © Anna de Vries

Paardenbloem - Common Dandelion - Taraxacum officinale

De metamorfose






Angst voor wat komen gaat
zoekend naar steun...
samen op naar de metamorfose!


Lieve groetjes Anna ❀

Merel - Blackbird - Turdus merula

Nest met jonge Merels






In het baltsseizoen gedraagt het mannetje zich erg opvallend en rent met opgezette stuitveren, uit-
gespreide staart en hangende vleugels rond. Zo bakent hij zijn territorium af, dat vaak ongeveer
de grootte van een tuin heeft. Dit duurt ongeveer twee weken en als de pop het accepteert, wordt
er een nestje gebouwd. De merels bouwen hun nesten vaak in struiken en in kruinen van lage
bomen, zelden hoger dan twee meter. Stadsmerel erg vindingrijk, allerhande plekken lijken ge-
schikt, vuurdoorns, coniferen of klimrozen, maar ook een uitstekende rand of zo aan een
gebouw word soms gebruikt.





Het nest, dat grotendeels door het vrouwtje wordt gebouwd, bestaat uit een compact, diep holletje
van droog gras, takjes en mos, van binnen bepleisterd met modder en gevoerd met
fijn droog plantenmateriaal.





De merel heeft soms drie tot vier broedsels per jaar en ze legt drie tot vijf groene eieren met
bruine vlekken, die ze ongeveer 13 dagen bebroedt.





Na de geboorte zijn de jonge mereltjes nog volledig naakt. Na iets minder dan twee weken hebben
ze een volwaardig verenkleed. Zolang ze in het nest liggen, blijven ze doodstil.





Als één van de ouders met voer op de nestrand neerstrijkt, steken de jongen de kopjes omhoog en
houden de snavel wagenwijd open. De jongen worden de eerste tijd om de beurt door hun ouders
gevoederd met wormen, zaden en insecten.





Als de jongen van het eerste legsel net uitgevlogen zijn, zit moeder alweer op een tweede nest met
eieren. De voeding en opvoeding van de jongen uit de eerste legsel is helemaal de verantwoording
van vader merel.





Deze jonge merels zijn geboren bij ons in de heg. Vader en moeder zitten hier al vanaf de winter en
zijn vrij mak naar mij toe. Ze vinden het ook geen probleem als ik zo nu en dan een kijkje neem. Ze
doen het goed en ik denk nog een paar dagen, dan zullen ze wel uitvliegen. Echt uitvliegen is het
niet te noemen, ze kunnen nog amper vliegen dan. Ze blijven hun jongen voeren tot
ze na 3 weken echt zelfstandig zijn.






Lieve groetjes Anna ღ



Linked with: WILD BIRD WEDNESDAY

Bij onze vijver - Near our pond

Het is heerlijk vertoeven bij de vijver. De paringsdrang van de kikkers en padden is voorbij. Het was een heel geplons en gespartel maar
nu is de rust wedergekeerd en kunnen we luisteren naar het gekwaak. Hier en daar springt er één naar een lekker hapje.
Het kikkerdril is goed uitgekomen ondanks dat de salamanders zich er tegoed aan hebben gedaan en nu krioelt het van de kikkervisjes.
Ze zwemmen door de hele vijver heen, vooral nu met het zonnetje… lekker warm!
Wij zelf doen erg weinig aan de vijver en houden haar zo natuurlijk mogelijk, het enige wat we er in hebben uitgezet zijn stekelbaarsjes,
tegen de muggenlarven. Kikkers, padden en salamanders zijn in de loop van jaren uit zichzelf in de vijver terecht gekomen.















Wat is de natuur toch mooi!

Lieve groetjes Anna ღ

Rosse metselbij - Red mason bee - Osmia rufa of Osmia bicornis

Rosse metselbij






De rosse metselbij heeft een lichaamslengte van ongeveer 10 mm en de voor de metsel-
bijen typische breedgedrongen lichaamsvorm en een breed ondersteund achterlijfspunt,
waardoor ze voor niet ingewijden vaak voor een kleine hommel wordt aangezien. De
dichte en lange beharing is roodbruin van kleur, maar niet zo levensecht gekleurd
als de nauw verwante gehoornde metselbijen en is bij oudere exemplaren
vaak verbleekt.





Ook het borststuk is licht behaard, in tegenstelling tot de gehoornde metselbijen. Net
als bij de gehoornde metselbijen heeft het wijfje twee naar voren gerichte hoornen op
het voorhoofd, zwarte gezichtsbeharing en een geelrode borst, terwijl het mannetje
van beide soorten wordt gekarakteriseerd door lange voelsprieten en een
witte gezichtsbeharing.





Net als andere metselbijen is de bij solitair en bouwt geen kolonie. De metselbij
legt ongeveer 10 broedcellen per holte. De eitjes worden afgezet in de broed-
cellen, ieder ei krijgt een voedselvoorraadje voor de uitgekomen larve. Nadat
een ei is afgezet schermt het vrouwtje het af door een muurtje te 'metselen'
waarna het volgende ei wordt afgezet. De jonge bijen vliegen pas het
volgende jaar uit nadat ze zich uit hun schuilplaats hebben geknaagd.





De metselbij brengt verder geen schade aan een muur. De metselbij nestelt zich
enkel in bestaande holtes. Ook is de metselbij niet gevaarlijk voor mensen. Als er
veel bijen op één plaats voorkomen, kan dit wel als hinderlijk worden ervaren.




Bron: Wikipedia
Foto's: © Anna de Vries

Segrijnslak of kleine wijngaardslak - Cornu aspersum

Voortplanting van de Sergrijnslak






De voortplanting vindt plaats in de lente, als de slakken enige tijd uit hun winterslaap zijn ontwaakt. De
voortplantingstijd is van mei tot juli. Tijdens de paring is één dier passief, het andere exemplaar is actief
en brengt zaadcellen in het lichaam van de partner. De eigenlijke paring vindt plaats door de penis met
de vagina te verbinden, waarna de spermatozoïden in een spermatofoor of spermapakketje worden
afgegeven. De paring bestaat uit verschillende stappen, eerst omstrengelen de slakken elkaar waarbij
de koppen omhoog worden gehouden en de slakken elkaar met de tentakels aftasten. Vervolgens wordt
door de ene slak de liefdespijl in de voet van de andere slak gestoken, hierbij worden hormonen afge-
geven waardoor de ontvanger gestimuleerd wordt te paren. Zie voor de liefdespijl ook onder kenmerken.





De slakken stimuleren elkaar verder door de geslachtsopeningen of gonoporieën tegen elkaar te houden
waarna de lichamen tegen elkaar gedraaid worden en de penis van de ene slak in contact komt met de
vagina van de partner. [2] Nu wordt een spermatofoor overgebracht, dit kan vier tot zeven minuten duren.
Ten slotte wordt de penis teruggetrokken, maar de slakken kunnen nog uren aan elkaar gehecht blijven.
Nadat de ene slak bevrucht is, worden de rollen vaak omgedraaid en vindt dus wederzijdse
bevruchting plaats.





De eitjes worden in kleine holletjes afgezet die door de slak worden gegraven. Hierbij wordt een fles-
vormig hol gemaakt dat in doorsnede een bolvorm heeft maar een nauwe opening heeft aan de
bovenzijde. Het afzetten van de eitjes is een langdurige bezigheid; de slak kan er meer dan 20 uur
over doen. Nadat een nest gevuld is kruipt de slak eroverheen om de ingang te verbergen.







Bron:Wikipedia
Foto's: © Anna de Vries